7 Temmuz 2019 17:03
-A +A
Cezmi Ancil

YOL

Cezmi Ancil (gayetehamburgçcom)

Kader çizgimiz gibidir yollar. Her birimizin günlük paylaştığımız, üzerine hayallerimizi, düşüncelerimizi, sitemlerimizi, bazen öfkemizi sermek için  kaçıp onunla birlikte öfkeyle, ya da sevinçle yürüdüğümüz yollar…
Bir dostumuzla ya da bir yakınımızla belki utancımızdan, belki korkumuzdan paylaşamadığımız, dertleşemediğimiz, söyleyemediğimiz bir şeyi onunla paylaşmak için ona koştuğumuz yollar.
Sırdaşımızdır  yollar.
Her şeyi ona açarız. Haykırarak seslendiğimiz de olmuştur. Koşarak ya da herhangi bir araçla, ya da teknolojinin insanları evlerine kapatmasından önceki doğa ve hayvan dostu insanlığımız zamanında ki, insanlığın tarihiyle birlikte arkadaş olmuş, yaren olmuş atlarla çatlayıncaya kadar birlikte koştuğumuz atlarla paylaştığımız o yollar insanlığımızın her anına tanıklık etmiştir  nerdeyse.
İyi bir sırdaşımızdır. Asla seni yarı yolda bırakmaz, yalan söylemez. Ağlamanı da sevilmeni de ince dokuyup ince düşünerek saklar üzerinde. Ezilse, hor görülse, tekmelense de söylemez insanın sırrını.
Hani birde insanın baş koyduğu, uğruna acıları, işkenceleri, ölümü, uzun tutsaklık yıllarını göze aldığı inanç  yolculuğu vardır  ya…
Baş koydum uğruna dersin. Ölümü göze aldım dersin. Sana inandım, seni sevdim dersin. Bana kişiliğimi sen kazandırdın sana ihanet etmeyecem  dersin. En zor ama belki de en güzel yolculuk.
O yol bütün inançları barındırır zerre toprağındaki tozlarında, üzerinde, kenarında, kıyısında biten otların ,çiçeklerin, börtü böceklerin üzerinde uçuştuğu, hayat bulduğu asırlık  geçmişiyle.
Yine yaz geldi ya…
Yine insanlığın önemli bir kısmı yollara düştü.
Kimisi heyecanla, kimisi  istemeden olsa da….Belki de mecburiyetten.
Gidisinde ve dönüsünde düşüncelerimizi, hayallerimizi, söylemek istediklerimizi sessizce düşünürken baka baka gittiğimiz…Gözlerimizi üzerine sevdiğimiz yollar…
Belki de sevdiklerimizi orada bıraktığımız yollar…Ağladığımız, sevdiklerimizin ardında gözyaşı döktüğümüz yollar…
Bizi bize kavuşturan ya da ayıran yollar…
Her dilden anlayan, her dilden ağlayan ve gülen yollar insanlığımızın bir hayat damarları gibidir aslında. Hem biyolojimiz hem ruh halimiz gibidir aslında  içimizi saran. hayat boyu kaderimizi saran, sarmalayan…Ayrılıkları birleştiren ,sınırları  çizen, sınırları kaldıran, dilleri kaldıran, dilleri kavuşturan, aşkları ayıran, aşkları kavuşturan, hor kullandığında ölüme götüren, ölümü getiren İnce uzun, şişman geniş yollar.
Hayat çizgimiz Kimimiz denizler, sahillere…Kimimiz daracık, patikalarıyla kırlara ,ormanlara, ekin tarlalarına, koyun otlatmalarına zamanlarının en doğal haliyle en güzel yollar…Çocukça koşup oynadığımız, düştüğümüz ama yine kalkıp koşmaya başladığımız toprak yollar.
Oraya gidiyorum yine, tozunu ruhumda hissettiğim toprak yollu mahalleme. Siyasilerin, söylemlerin ikiyüzlü entrikalarına uğramış, unutulmuş toprak yollu mahalleme. Yoksul ama kapısının önünde çayını yudumlarken en güzel hayallerimin tadında içtiğim toprak yollu mahallem. Kaç kişi kaldık bilmiyorum. Düştük kalktık,  eğildik, doğrulduk, diz çöktük, ayağa kalktık demekle utanmadığım toprak yollu mahallem.
Anamın babamın hatırasında belki de son kez görebileceğim toprak damlı ev.
Tekrar dönerken içime çekip geleceğim toprak yol.
İnancım yol.
Davam yol.
 Dinim, imanım, secdem, dileğim, yüreğimde saklı bir yumruk gibi yol.
Tozlarını dizlerimde sakladığım yol.
Gırtlağımdaki hırıltıda teneffüs ettiğim yol.
Görüşmek üzere….
 
 
 
 

Facebook'ta paylaş butonu
Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
 

Günlük Gazeteler
Oku
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...
Anket

Duyurular
Arşiv