VATAN ÜZERİNE

Gülseren KAYA/YAZAR

7 Kasım 2021 22:51
A
a
Yıllar önce vatanını terk edip misafir işçi olarak gurbet ellerde ekmeğinin peşinde koşan, 60 yılın sonunda gurbetle vatanının arasında sıkışıp kalmış ama hâlâ denge kurmaya çalışan birinci, ikinci, üçüncü hatta dördüncü neslimiz bugünlerde gündemimizde. Göçün 60’ıncı yılını doldurduk gurbet bellediğimiz bu ellerde.
Gündem kapsamında sık sık vatan kelimesini duymak, bu konuda yazılanları okumak da olağan oldu elbette. Medyada farklı şekillerde ele alınan, kültürel etkinliklerde farklı perspektiflerden bütün zenginliğiyle yorumlanan konu şu: Almanya’ya göçün hikâyesi. Birbirine benzeyen hikâyeler, benzer yaşanmışlıklar, burada geçen yılların getirisi, götürdüğü hepimizi bir şekilde ilgilendirdiği için bunlardan duygusal anlamda daha çok etkileniyoruz, gördüklerimizden derin anlamlar çıkarıyoruz ya da yüklüyoruz.
Gündem çok hareketli, olması gerektiği gibi de çok renkli. Tiyatro, film, sergi ve söyleşiler, ufkumuzu genişletiyor olmasının yanı sıra, içimizdeki gurbetin sızısını da bir nebze hafifletiyor, özellikle birinci ve ikinci neslin duygularına tercüman oluyor. Hazırlanan filmleri izlediğimde yaşanılan zorlukların trajikomikliğine ben de bazen gülümsedim, bazen de düşündüm. “Onca duygusal yükle yaban ellerde nasıl baş edebildi bu insanlar?” diye sordum kendime. Bazen de bilmediklerimin, görmediklerimin farkına vardım.
SORULAR
Düşündüm de vatan benim için ne ifade ediyor, bende neyi çağrıştırıyor?
Ankara’da doğmuş, orada büyümüş, eğitimine orada başlamış ve sonradan buraya getirilmiş ikinci nesil olan bende vatan kelimesi ne anlam ifade ediyordu?
 
Çocukken, benim vatanım, o küçük mahallemde sığındığım gecekondumuzdu. İki göz odasıyla kocaman balkonuyla zengin bahçesiyle yaşadığımız evimiz.
Soğuk havalarda gaz lambasının ışığında, sobada çıtırdayarak yanan odunun verdiği sıcacık huzurla geçirirdik çetin kışları bu gecekondumuzda. Sonrasında gelen baharlarıyla yazlarıyla çocukluğumun ilk yıllarında tanımaya başladım bir yere ait olma duygusunu.
 
Vatan neydi? Vatan neyi çağrıştırıyordu?
İlkokul ve ortaokulda tarih dersinde öğrendiklerim hariç üzerine hiç düşünmemiştim, ta ki Almanya’ya gelene kadar. Buraya geldikten sonra daha yerimden kopartılmanın acısını hazmedemeden getirildiğim yeni dünyamda, içimdeki boşlukla yüzleşirken vatanımı aramaya başlamıştım bile.
 
Burada, Hamburg’da okul döneminde daha sonrasında iş hayatımda sık sık vatan kavramıyla ilgili soruları da duymaya başlamıştım: “Nerede kendini vatanında, evinde hissediyorsun?”, “Türkiye’de mi?”, “Almanya’da mı?”, “Kendini nerede güvende hissediyorsun?”, “Geri dönmeyi düşünüyor musun?”, “Geri dönecek misin?”.
 
Bu sorulara çoğu zaman cevap verme zorunluluğu hissettim ama soruların altında da ezilmedim. Rahmetli babamın bir sözü vardı, genelde o sözle cevaplardım. “İnsanın doğduğu yer değil, doyduğu yer vatanıdır.” derdim. “Ana vatanım Türkiye, baba vatanım Almanya.” gibi söylemlerim de oldu.
 
Soruların içinde ırkçılığı sezinlediğimde de şöyle farklı ve sivri cevaplar verirdim: “Burada çalışıyorum, vatandaşlık görevim olan vergimi ödüyorum ve bu böyle olduğu müddetçe bu ülkede kalıp kalmamaya ben karar veririm. Sonuçta bu ülke hazinesinin dolmasında ödediğim vergilerle benim de katkım var. Alman devleti benim ödediğim vergileri reddederse o zaman işin rengi değişir.”
 
Kırk küsur yıldır Almanya’nın Hamburg şehrinde yaşıyorum. Burada okula gittim, büyüdüm, kültürüne entegre oldum, insanlarına, düzenine alıştım. Burada yetiştim, meslek hayatına atıldım. Burada iki çocuk dünyaya getirdim, onları büyüttüm, onlarla ilgilendim. Onları doğal olarak buradaki hayata hazırladım. Bu şehirde iyi kötü anılar biriktirdim. İyisiyle kötüsüyle girdisiyle çıktısıyla bu şehri tanımaya çalıştım. Meslek hayatımda çalıştığım şehre hizmet veren bir pozisyondayım. Gönüllü işlerim de oldu ve hâlen oluyor. Sosyal çevrem çok renkli, çok sesli, bazen sessizliğin deryasında, bazen de müziğin ahenginde dans eden insanlarla omuz omuza. Bazen bir ağaç gibi tek başıma, bazen de bir orman gibi kalabalığın tam da ortasında.
Bu şehri sorduklarında vatanım olarak tanımladığım da oldu. Düzenini bildiğim, sokaklarını tanıdığım, nehrini, göllerini ve parklarını sevdiğim, bazı ağaçlarına isim bile verdiğim hatta ayrı kaldığımda özlediğim bir şehir oldu Hamburg. Doğduğum topraklara özlem duysam da zaman geçtikçe o bağ ve özlem gittikçe zayıfladı. Vatanım olarak bildiğim bu şehirde ne yaptıysam severek yaptım.
Bazen en önde rengârenk, bazen de arkalarda bir yerde, sis pelerinine sarılarak yoluma devam ettim. Elli küsur yaşındayım, vatanın aslında ne olduğunu kendimce, anca bu yaşımda keşfettim.
 
VATAN BİR KALPTE YER EDİNEBİLMEKTİR
 
Vatan ne biliyor musunuz?
 
Vatan bana göre ne şehir ne ülke ne mahalle.
Vatan dört gözden oluşan ve saniyede litrelerce kan pompalayan bir organ.
Vatan bence bir insanın dört odalı kalbinde yer edinebilmektir.
Sevdiğiniz insanlara o dört odalı kalbinizin kapılarını açabilmek de birilerinin vatanı olmak gibi bir şey bence. O kalpte bir yer edinebilmek, birine kalbinizde yer verebilmektir. Gönlünü güvenle avuçlarına bırakabildiğin insandır aslında vatanın, yurdun, yuvan.
 
Yıllar sonra anladım ki vatan benim kalbimdeymiş, doğduğum ya da doyduğum topraklar coğrafyada sadece bir yermiş. Nereye savrulursam savrulayım, başıma ne gelirse gelsin, yoluma devam ederken hep vatanımı yanımda götürmüşüm. Nereye gidersem gideyim benimleymiş vatanım.
 
İnsan her yere her şeye alışabiliyor, adapte olabiliyor. Yaşadığı ortama, şartlara iyi kötü bir şekilde uyum sağlayabiliyor. Tüm zorluklarla baş edebiliyor ara sıra pes etme sınırına gelse de.
Her şey geçiyor, yeter ki insan her gittiği yere dört göz odasını beraberinde götürsün. İşte insan oradan aldığı güçle her şeyin üstesinden gelebiliyor!

 
 
1000
icon
Hüseyin kılıç 8 Kasım 2021 16:51

Gayet zevkle okudum bende oralarda 34 sene çalıştım iki çocuk büyütüp okuttum ama birtürlü oraya alışamadım . Bana insanlar çok soğuk geldi 2010 da geri döndüm burdada insanlar bizi diğer vatandaş olarak görüyorlar ama burda yaşamaktan çok mutluyum çocuklar oraya entegre olmuşlar öylede olması gerek size başarılar diliyorum.

0 1 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Teşekkür ederim sağlıkla kalın.

0 0
Merak Cihan 7 Kasım 2021 23:35

Canım arkadaşım , yine süpersin. Kalemine ve o güzel yüreğine sağlık. Sayende bende vatanımı buldum😊

0 1 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Teşekkür ederim canım arkadaşım, ne mutlu bana.

0 0
Bakı Sakar 7 Kasım 2021 23:22

Yüreğine kalemine sağlık...

0 1 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Teşekkür ederim

0 0
Bakı Sakar 7 Kasım 2021 23:21

Eline kalemine sağlık

0 1 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Teşekkür ederim

0 0
editörün seçtikleri EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
hava durumu HAVA DURUMU
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
  • zaferözpolatmedya.com
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat