SPOR MU, SİYASET Mİ?

Cezmi ANCİL/YAZAR

4 Nisan 2022 19:59
A
a
“Spor, barış ve dostluktur.” denir çoğunlukla. Birleştiriciliği, insanlar arası kültür alışverişi sunması, kaynaşma ve kardeşlik görevleriyle herkes tarafından öyle bilinir ya da öyle sanılır.
 
Sporcunun uluslararası bir rant ve gelir kapısı olduğu, ticari mal gibi alınıp satıldığı, birilerinin oturduğu yerden menajerlik adı altında sporcuların üzerinden milyon dolarları kazandığı, sporcunun fikri bile alınmadan hakkında alışveriş antlaşmalarının yapıldığı, pazarlıkların gerçekleştiği, reklam ve seyirci gelirleriyle milyar dolarların döndüğü bir pazarda tarafsızlık, kardeşlik, barış olması mümkün mü gerçekten?
 
“Babam transferimle ilgileniyor.” denilen bir pazarda, ömründe belki de hiç futbol maçına gitmemiş bir insan, sınıf atlama arzusuyla uluslararası piyasada sporcu evladını büyük bir gurur ve zevkle hatta kibirlice pazarlayıp avuçlarını ovuyor. Bu bile sporun sağlık ve kardeşlik adına yapılmasının önüne geçiyor. Bu alışveriş pazarında, tuttuğu takımı bir kez bile olsun görmek için dişinden tırnağından sakınıp biriktirdiği bilet parasıyla maça gitmek isteyen bir taraftarın yüreğinde taşıdığı sevgi ile o menajerin ya da babanın, kulübün kardeşlik anlayışı bir olabilir mi?
 
Gülünç…
 
Elbette kazanımlarıyla köyünü, yoksulluğunu, aslını unutmayan nadir sporcuların olması, sporun şirketler gibi alışveriş ve meta şeklinde alınıp verilmesi gibi bir işleve sahip olması gerçeğini değiştirmiyor. Bir Samuel Eto’o gibi Drogba gibi ya da Metin Kurt gibilerinin olması da bu gerçeği değiştirmiyor.
 
Zamanında İsrailli futbolcuların hedef alınmasını, Kürt takım ya da sporcuların tahrik ve kışkırtmalara uğramasını, siyasi malzeme yapılmış olmasını, stadyumlarda; siyasi lider resimlerinin, dev profillerinin asılarak nerdeyse bir emir ya da yalakalık boyutuna varan siyasetçilik yapılıyor olmasını bir kenara koysak bile Ukrayna Rusya sorununda FİFA’nın Rusya’yı bütün etkinliklerden men etmesi hangi kardeşlik ve barışla açıklanabilir?
 
Gülünç…
 
Spor hiçbir zaman barış ve kardeşlik için yapılmadı. Spor amatör ruhtan çıkarılıp profesyonelleştikçe kulüpler tekelleşti ve kulüplerin satışı yapılarak bir ticari metaya dönüşmesinden itibaren spor, paranın esiri hâle geldi. Kongrelerde seçilen kulüp başkanları bile gruplaşmış, ayrıştırılmış, rekabet adına birbirine rakip ve düşman olma noktasına getirilmiş. Kulüp başkanlığının bile rant kapısı olmasını, seyirci gruplarının dönem dönem siyasi hırs ve kışkırtıcılıkla başkanları istifaya zorlamasını da gördüğümüz bir piyasada hangi kardeşlikten söz edebiliriz?
 
Fenerbahçe ve Galatasaray derbisinin kardeşlik ve barış içinde geçebileceğini sanmak bile nerdeyse imkânsız. Bunu izlemenin zevki karşısında, kim Yemen’de her gün açlık ve hastalık yüzünden onlarca, yüzlerce çocuğun ölüyor olmasını takar?
 
Gülünç…
 
Ukraynalı Film Yönetmeni Sergey Loznitsa, Rus sporcuların FİFA’dan kovulmasına tepki gösterince Zelenski’nin aklına komedyenlik yapmak gelmesi ve “Haberim yok, karar yanlı.” demesi, onun Ukrayna ve uluslararası oligarkların savaş aleti olması geçeğini değiştirmedi.
 
Zelenski de bunu biliyor ama bu, yüzlerce Ukraynalı aile ve çocuğun gözyaşını dindirmediği, Donetsk ve Lugansk ‘ta öldürülen binlerce Rus’un da vebaline bulaştığı gerçeğini de değiştirmiyor.
 
Savaş sebebiyle artan yüksek fiyatlar, gıda kıtlığı, pahalılığı cabası…
Futbol ne kardeşlik ama!
 
Gülünç…
 
UEFA ve FİFA’nın uluslararası dev tekeller gibi rüşvet ve yolsuzlukların döndüğü bir pazar yeri olduğunu son yolsuzluklarla başkanların azledilip kovulduğunu da görmüştük. Bunlar mı barış ve kardeşliği temsil edecekler?
 
Gülünç…
 
FİFA Ukrayna’da Rus füzelerinden korunmak için Neo-Nazi Azov taburlarına sığındı, desek yeridir. Onlar da uluslararası tekellerin korunmasına sığındı.
 
Ya spor?
 
Barış ve kardeşliğini aramaya devam edecek.
 

 
1000
icon

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

hava durumu HAVA DURUMU
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
  • zaferözpolatmedya.com
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat