SON BAKIŞ

Cezmi Ancil/YAZAR

9 Ocak 2022 19:00
A
a
Eve giderken yanımdan hızla mavi ışıklı bir ambulans geçti. Kenarda durup peşinden baktım. Gözlerim gözlerine takıldı sanki. Mavi ışık parıltıları arasında bakışlarım onda kaldı. Kadın mı, erkek mi? Çocuk mu yoksa genç mi? Kız mı, erkek mi?
Hepsinin de ortak bakışı, mavi hayallerle dolu bir ömür. Ne kadarsa artık. Mutlu ya da mutsuz mavi ışıklarda biten bir son ya da başlangıç.
 
Son anlarında ne düşünüyor kim bilir? Yaşadıklarını mı, yaşattıklarını mı? Herkes yaşattığını yaşarmış derler. Acı ya da tatlı. Belki de gideceği yer de onlardan birinin yanı. Onları mı düşünür acaba? Belki eşi, dostu ya da çocukları.
 
Belki acı çektirdiği, zulmettiği, ettirdiği. Pişmanlıklar belki de. Suçluluk duygusunda son pişmanlıklar.
 
Ambulans gözden kaybolup gitti. Bir ömrü de yanına alarak ya da yeni bir yaşama yolculuk. Acısı tatlısıyla “Merhaba!” diyecek, çok da güzel şeylerin beklemediği bir dünyaya. Savaş ve yoksulluklar arasında hasta bir yerküre. Her şeye rağmen bir yaşam. Sonu, yine mavi ışıkların söndüğü birkaç metrelik toprak parçası. İster zengin ister fakir olsun mal mülkle dolu bir hırs ve dört duvar arasında küçük bir dünya. Belki de mavi ışıkları tüm gökyüzüne hâkim kılmak isteyen, yüreğinde mavi parıltıları insanlığa sunmaya çalışan bir bakış. Mavi ışıklar saçan insanlar.
 
Uzanırken yanına belki de sevdiğini yanında son kez görebilme umudu mavi ışıklar altında. Pişman bakışların son bulduğu birkaç metrelik karanlık bir dünyaya giden yol belki de. Sevmediklerin, sevemediklerin ardında, o ışıkların. Acı bir hüzün düşer son bakışlarına. Onun da olmuştur belki de hayata yeni gözlerini açan bir ışıltının sıcacık tebessümü. Belki de bir annenin sıcacık parmaklarının yanakları okşamasında başlayan bir hayat. Bütün renklerde bir yaşam. Gökkuşağı gibi insanları kucaklayan. Ayrımsız.
 
Çocukken altında geçmek isterdi gökkuşağının. “Altından geçmeyi başarırsan eğer kızlar erkek, erkekler kadın olurmuş.” derdi büyükler. Niye demişler? Kimse bilmez. Altından geçmeyi başarabilen olmuş mudur? Belki de ayrımcılığa karşı bir kültür, belki de ayrımcılığı daha küçükken insanlara alıştıran bir çağrışım. Söyleyen geçmiş midir gökkuşağının altından? Bilinmez. Gökkuşağının insanlara ambulansların mavi ışıklarından baktığı kesin.
 
Son bakışlarımız ambulansların mavi renklerinde son bulurken bile olsa gökkuşağının hayat dolu renkleri dünyayı kucaklamaya devam etsin! İster yağmurlar altında el ele sıcacık elleri tutarken ister sıcacık öpüşmelerde gökkuşağı altında sevgiliyle hayata sıkı sıkı tutunarak ya da son maviliklere bakarken gözlerimizin yağmurunda doğan gökkuşağı altında kaybolurken.
 
Yolda kaldı son bakışım. Mavilikler kaybolmaya başlarken.
Gökkuşağı henüz doğmadı.
Belki de görememek de var.
“Bir kere daha!” diyen son bakıştır belki de. Ya bir kadın ya da bir erkek.
Belki de hayata yeni gelen bir çocuk.
Onunki ilk bakış.
Mavilikler altında bir dünya.
 

 
1000
icon

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

editörün seçtikleri EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
hava durumu HAVA DURUMU
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
  • zaferözpolatmedya.com
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat