26 Nisan 2020 21:13
-A +A
Cezmi Ancil

Sevgi mayası

Cezmi Ancil ( Yazar )


Bir çocuk öldü yine…
Bir değil,bir çok çocuk öldü aslında.Hatta milyonlarca.
Savaşlarda,kıtlıklarda,hastalıklarda ilk çocuklar ölür ya…
Savunmasız,korumasız,tek korunagı Sevgi olan çocuklar.
Hani bahar da geldi ya…Yumuşacık topraktan yeni yeni hayatlar çıkar ya dışarı yemyeşil.Taptaze fidanlar…
İlk yaprak filizleri çıkar dışarı….Ikisi de kız ismi Yaprak ve Filiz.toprak ananın Çocukaları…Yasemin.Nilüfer,Nergiz,Zambak,Gül,Papatya,Çınar…
Sevgi,Hayat,Gönül,daha ne güzel isimler…Hepsi sevgiyle büyüyen,suyla ,havayla hayat bulan,şevkat ve yagmurla büyüyen..
En güzel mayası da Sevgi olan canlılar…Ağlar gibi yagmurla ıslanan,bazen de Romantik bir havanın atmosferinde özgürlüğü hissetmek…
Kuş gibi avuclarımızda tutmaya kıyamadığımız…Bir serçe gibi avuclarımdan uçtu gitti dedigimiz bazen çaresiz…Küçük bir ceylan yavrusu gibi…
Yaşamın ve doğanın yeni doğanı ne çok sevilir ama…Güzelliği saf ve temiz olmasındandır…Sevgi kokmasıdır.
Ilk gözünü açtığında sevgiyle güler hayata yaprakları havayla,güneşle temas ettiğinde…Bebek gibi deriz ya…Sevgi yüzünde fışkırır canlının .
Geçenlerde bir kız çocugu öldü ya…Adi hayatın icindeki en narin canlılardan biri yani kendisi hayatın.Yeni açan bir çiçek…Yeni uçmaya çalışan bir kuş.
Ya da gençliğinin daha başında…Üç arı,cıvıl cıvıl sevecek daha…Tığ gibi…Aşık olacak,yaramazlık yapacak,hayata dolanacak bir sarmaşık gibi…
Babası dövmüştü hani…Insan olanın hamurunda Sevgi eksikliğiyle donanmış bir yaratık demek daha dogru olur belki…Tap taze bir canlıyı kırmanın hiç bir gerekçesi olmadan…
O kız dayaktan ölmemiştir…Yani can acısından değil ölümü.Üzüntüden kahrolarak ölmüştür aslında.
İlk aşkı,her çocuğun imrenerek,kıskanarak,özendiği,kendine ilk örnek seçtiği babası tarafindan dövülmenin büyük hayal kırıklığının hüznüyle ölmüştür…
Son kez göz göze geldiklerinin hiçbir resmi olamaz sanmıyorum…Hiç bir insan bakamaz o resme sanmıyorum…Ya da eriyen bedenin saniye saniye yok oluşu gözlerinde hayat…
Öpmeye bile kıyamadığımız  çocuklar…Hele ki kızlar..Verdiğiniz sevgiyi gözleriyle size iade eden kızlar…Bakışlarında açan çiçekler…Aşk falına bakarken bile her yaprağına kıyamadığımız papatyalar…Ya da böbürlenerek büyüyen çocuklarımız…Kartal bakışlarıyla büyüdüğünü gösteren çocuklar…Annesine,babasına büyüdüğünü göstermek için boyundan büyük işlere kalkışan,hatta fabrikalarda,tarlalarda,sokaklarda çalışan ama halen sevgiye muhtaç çocuklar…
Açlıkta,hastalıkta,savaşlarda ilk ölen çocuklar…
Hayat yeni filizlerle büyürken kendi ellerimizle kopardığımız gencecik fidanlar…Ufacık yavrular…
Yaşamın kaynağı çocuklar…
Yaşam sizinle güzel…Sizinle yenileniyor her sabah…
Saçınızın ,dalınızın her telinden yeni filizler çıkıyor inanın.
Rahmet denir ya yağmura…Toprağa da bereket..
Rahmet de bereket de sizsiniz çocuklar…
Toprak ananın kutsal rahminden olma kutsal çocuklar…
Merhaba diyen gözlerinizden öpmenin hüznüyle…
 
 

Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
Yazarlar
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
 

Günlük Gazeteler
Oku
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...
Anket

Duyurular
Arşiv
2012 Softmedya tüm hakları saklıdır Softmedya Haber Scripti Yazılımı