PAZAR OLA HAYIR OLA

Cezmi ANCİL/YAZAR

24 Ekim 2021 16:29
A
a
Pazar rehavetini üzerinden atamadan biraz miskin, biraz istemsiz ve reaksiyonlu bir yüz ifadesiyle başlar insanoğlu genellikle yeni güne yani pazartesiye.
 
Pazar rehaveti, günlerin toplamı, sonuncusu olmasından. Bütün günleri kucaklayan, iyi kötü bağrında besleyen, kaynaştıran, rehavetini yeni günlere dağıtan pazar.
 
Pazartesinin şanssızlığı pazara en yakın olması, komşu olması. İnsan doymamıştır uyumaya belki de eğlenmeye, ailesiyle sevdikleriyle birlikte olmaya. Ya tekrar işe başlayacak olmanın buruk sevinci ya da ezilmeye reaksiyonudur yaşadığı. Belki de sevmediklerini tekrar hafta boyunca görmeye katlanmak zorunda olmasıdır.
 
Pazartesinin makûs talihi, pazardan sonra gelmesi. Sömürge artığı gibi. Salıya doğru sallanırken biraz çocukça gevşemenin rahatlığı belirir yüzünde insanın. İlk yorgunluğu atlatmanın huzuru. Sömürgeden kurtuluşun ilk günü gibi salı. Sallanır ya el ele ya kol kola halay çeker gibi yaşama doğru adım adım.
 
Daha salıdan başlar çarşafa sarmayı çarşambayı. O çarşı senin, bu çarşı benim gezme, alışveriş yapma lüksü olmasa da çarşambayı sarar koluna ya işine ya her nereyse artık o yolculuğuna. Çarşambayı kucaklar sallana sallana. Ya hüzünle ya da neşeyle.
 
Perşembeye ya perişan başlamıştır insan, günlük yaşam içinde ya da iş yerinde ezilmişlik, koşturmaca içinde her neyse. Belki de memleket sorunlarının psikolojik yorgunluğunun baskılanması altında.
 
Duyarsız kalmak cabası. O kadar da sallanmadık dercesine. Çarşambayı sararken, çarşafa en azından bir miktar da memleket kokusu koyduk dercesine sevdiğinin kokusundan mest olmuşçasına.
 
Perşembeyi kucaklayıp cumaya yatar sevgiliye sarılır gibi insan. Pazarın yaklaşmakta olmasının rahatlığını hissederek. Belki de sevdiğinin doğum gününü paylaşmak ya da müjdeli bir haberle yeni bir güne başlamak için.
 
Kötü bir anıdan kurtulmuş olmanın rahatlığında gider, pazarın yan komşusu, en yakını cumartesiye kavuşmuş olmanın rahatlığında aralar günü. Pazara el sallar cumartesiden.
 
Haftalığını almış bir çocuğun yüzündeki tebessüm ile. Kardeş kardeşe sarılarak, bir haftalığını yürek yüreğe paylaşıp, günün yorgunluğunu sıcak kalplerde rahatlatarak. Ezilmenin yorgunluğunda pazara bir gün daha sabır dileyerek. Belki de bir mezar ziyaretine hazırlanmanın hüznünde.
 
Sevinçleri, birikimleri, acı ve tatlı bütün yorgunlukları bir ana gibi bağrında toplayan pazar.
 
Koca bir hafta bütün düşüncelerle birlikte yastığa başını koymanın huzurunu ya da sevincini insanlar ne kadar yaşıyor? Kim bilir. Yastığı dahi olmayan var mı? Hasta olanı, yorgun olanı, yorganı olmayanı, ilacı olmayanı, aç olanı, açıkta olanı, günleri bile fark etmeyecek kadar darda ve zorda olanı yastığımızın ucunda ne kadar düşünebiliyoruz?
 
Bütün insanlığımızla.
Yitirmeden. Her günü ayrı anlam ve manasıyla.
İnsan ola hayır ola.
Pazar ola hayır ola.

 
 
1000
icon
Mustafa ozenc....... 24 Ekim 2021 18:40

iyi aksamlar Cezmi,duygu vedusuncelerini,kaleminle kağıda aktarilisini oldukça yalin ve gercek izah ediyosunki kalemine ve yüreğine sağlık,haftayı anlatirlen,c.tesi ile pazarın komsulugunu,yaşam devam ederken,haftanın ve insanların yaşadığı norma yada anormal şeyleri koyarken,c.tesi ile pazarin komşuluğunu tercih ederiz...iyi bir hafta sonu gecirmen dileğiyle....

0 0 Cevap Yaz
editörün seçtikleri EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
hava durumu HAVA DURUMU
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
  • zaferözpolatmedya.com
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat