9 Şubat 2019 00:30
-A +A
Cezmi Ancil

Özgecan`ı Unutmak ,Şule`yi Karartmak

Cezmi Ancil /gazetehamburg.com

Annesi belki de doğum sancılarında akıttığı terin her damlasında hayata bir can katabilmenin verdiği mutluluğu,  dayanılmaz acılar içinde gözündeki parıltının sevincinde ifade etti  ilk göz ağrısını. Şule….Özgecan ya da belki de başka bir ilk meyve aşklarının Ne fark eder hepsi bizim ışığımız.
Babasının belki de sevinçten ilk kucağına alırken döktüğü gözyaşında sevilesi yanakları Özgecan ya da Şule….Ya da başkası ne fark eder hepsi bizim ışığımız.
Hayata bir hayat eklemek her canlının en kutsal özelliği değil mi ?
En doğurgan bir tabiat ana gibi yeniden yeşermek, yeniden açmak, havayı teneffüs etmek, güneşin hayat ışığında buluşmak, parıldamak yeniden tabiat ananın bağrında bir  çiçek gibi, en sevdiğimiz bir gül gibi, Koparmaya kıyamadığımız bir çiçek gibi dallından, ya da vurmaya kıyamadığımız bir kuş gibi hafif ve narin
bizim çocuklarımız hepsi
 Toprak ananın doğurganlığında annelerimizin terinde hayat bulan o kutsal nurun çocukları, ilk öpüşmemizin meyveleri ya da ilk heyecanımızın meyveleri belki de ilk Elele tutuşmamızın en doruk noktasındaki duygularımızın birleşmesinin ilk meyveleri….
Bir hayvanin kendisine ait olmayan bir başka hayvana zorla tecavüz ettiği dahi görülmezken bir insanın bir insana, hem de gencecik bir narin cana zorla, şiddetle tecavüz etmesini hangi biyolojik yaratıkla ya da özellikle ifade edebiliriz?
İnsani hangi gerekçe ile açıklayabiliriz , hangi etik kurallara göre yargılayacağız? mümkün mü?
Tecavüz aşkın olmadığı, sevginin olmadığı, insanın olmadığı, acımanın, pişmanlığın, hoşgörünün, insana ait hangi güzel yan varsa, onların hiçbirinin olmadığı bir davranış bozukluğudur.
Hayvani bile değil, aksine mutasyon bozukluğu bir hastalıklı haldir.
Özgecan`ı çabuk mu unuttuk yoksa  ya da daha önceki tecavüzleri hafıza kaybına mı kayıt ettik.
Yoksa iktidarların maddi çıkarlarına sağlıksız toplum kültürü pahasına feda mı ettik?
Hiçbir iktidar, hiçbir politik görüş, hiçbir dini ya da sosyal yasa bir canin kutsallığından daha değerli değildir.
Toplumsal bilinç seviyesi aşağılarda süründüğü müddetçe, toplumsal reaksiyon cihazlarımız sağlıklı işlemediği sürece insan yaşamının sağlıklı idame etmesi de düşünülemez durumlarına yol almaktan kurtulmamız mümkün olmayacak.
İnsanlığımızdan utanacağımız bir dünyada yasamak zorunda bırakılmış olmak ne acıdır.
Çocukları bile sevemez olmuş olmak durumunda bırakılmış olmak ne acıdır.
Konu komsuna bile Güler yüzle bir selam vermenin bile yanlış anlaşılacağı toplumsal boyuta gelmiş olmamız ne acıdır.
Ayni dinden, ayni dilden aynı gök kubbe altında olmamız ne acıdır.
İnsan yanımızın acı çekmesi ne acı…
Acılarımız bir can taşıyor artık.
Acılarımızın canı yanıyor.
 

Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
 

Günlük Gazeteler
Oku
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...
Anket

Duyurular
Arşiv
2012 Softmedya tüm hakları saklıdır Softmedya Haber Scripti Yazılımı