8 Aralık 2019 16:58
-A +A
Arzu DİNÇER

KADIN

Arzu DİNÇER ( gazetehamburg.com)





Sevgi
Elemsiz
Vedasız
Görkemli
İnsandan öte…
 
Sevmeyi beceremeyenlerin yaşamda yeri yoktur. Dikkat! Sevgi en öldürücü silahtır. Ve biraz sonra okuyacağınız her öykü, sevgi ile ölen Ayşelerin son dakikalarına kendinizi koymanız için yazılmıştır. Öyküleri okumadan önce bir toplu iğneyi parmağınıza batırın ve bu satırların altında yer alan daireye bastırın; bastırın ki, öyküler bittiğinde gerçeklerin farkına varan Ayşe’ler ya da Ali’ler olarak “Sevgi’yi bir kez daha gözden geçirin ve gelecekteki Ayşe ile Ali’leri sevgiyle büyütün.

                                                 
 
 

**  ** **
Ön yazısı ile okuyucuyla buluşmuştu “Ali Ayşe’yi Sev(me)” kitabı 2015 Nisan ayında. Kitabı yazan kişi olarak şunu hatırlatmak isterim kitap 12 yıl boyunca işlenen kadın cinayetlerinin insan olarak ben de oluşturduğu yaralar neticesinde yazılmıştı. TV’lerin bir dakika sürmeyen haber geçişleri, gazetelerin üçüncü sayfa haberleri olarak yerlerini aldılar. Ve yıllar geçtikçe sanki çok yayılması gereken bir şeymiş gibi çoğalarak günümüzde de devam etmekte kadın cinayetleri. Geçtiğimiz günlerde işlenen cinayetin zanlısı yakalandığında verdiği ifade ve rahatlık eminim birçoğumuzu çileden çıkarttı. “Pişman değilim, istedim, öldürdüm…”
Ben bu kitabı yazdığımda bazı yazarlar ve yayınevleri insan ölümü yazar mı? Demişti. Hatta kitabın kapağından ötürü de eleştirilmişti. Peki, insan bunca ölümün bunca vahşetin içinde yaşar mı? Evladını kapının dışına gönül rahatlığı ile yolcu eder mi? Evlendirebilir mi? Babasına, abisine, erkek kardeşine, amcasına, dedesine emanet edebilir mi? Paranoyak düşünceler gibi gelse de geçmiş zaman içerisinde kadının uğradığı şiddet (Fiziksel, psikolojik, ekonomik…) maalesef en yakınlarından, en yakınlarına kıyamayanların oluşturduğu “Çevre”den geldi.
Şiddet eğilimi olan kişilerin ciddi anlamda tedavi görmeleri ve toplumdan uzak tutulması gerektiğine inanıyorum. Engelsiz yaşama karşıt bir düşünce gibi gelse de bazen toplumun refah ve huzuru için bu zorunlu olabilir. Zira şiddet eğilimi gösteren “Sevgi Engelli” kişiler hayatları çok kolay alabilmektedirler. Siz buna istediğiniz maddeyi ilave edebilirsiniz. Ancak bu kişilerin bir gün topluma dönme ihtimali varsa hapishane de kesinlikle tedavilerine devam edilmeli ve bu eğilimlerinin ortadan kalktığı ispat edilmeden salı verilmemelidir.
Biz bıkmadan usanmadan yazmaya devam etsek de tüm bunlar yasaların engelleyebileceği bloklar olmadan gerçekleştirilemez. Eğitim sistemi bunun başlangıcı olmalı hatta. Aileler eğitilmeli, kreşten itibaren çocuklar eğitilmeli. Cinsiyet ayrımcı ya da üstünlük sağlayıcılar var olan toplum kültüründen ayıklanmalı… Ve tüm bunlara acilen başlanmalı. Durum vahimdir. Ve bu kelam bir felaket tellallığı değil bir aydınlanma adımı olarak algılanmalıdır.
****
YA ALİ’SİN YA AYŞE BÖYLE SEVME!
Bu kitapta, gözümüzü açtığımız her ölüm haberlerini aldığımız kadınlarımızın sesini duyacaksınız.
İnsan ölüm anında ne düşünür? Kadınlar, neden Azrail’den rol çalan erkekler tarafından öldürülür? Ya siz? Evet, siz! Bu kitabı elinde tutan okuyucular, bir an için kendinizi o kadınların yerine koyun, siz ne hissederdiniz?
29 Öykü, 29 Ayşe ve 29 Ali. Ölümün soğuk nefesi ensenizdeyken; isimlerin, şehirlerin, statülerin bir anlamı yok! Bundan dolayıdır ki, kitapta yer alan tüm kadınların ismi Ayşe, erkeklerin ismi de Ali olarak yazılmıştır. Siz istediğiniz ismi düşünmekte özgürsünüz.
Elinizde tuttuğunuz kitap canınızı acıtacak belki, ama çığlık atmakta geç kalmamanız için yazıldı bu satırlar. Belki de sizin sesiniz bir nefesi kurtarır, kimbilir?
Unutma!
Sen sustukça,
Ellerin
Ellerin bulanıyor kana!
 
**  ** **
Yukarıda yer alan satırlar kitabın arka kapak yazısı. Çığlığım gibi. Sayın okuyucu bu yazıyı kitap tanıtım yazısı gibi düşünmeyin lütfen. Bu yazı geçtiğimiz hafta aramızdan ayrılan canlar için kaleme alındı. Çığlığım hala aynı çığlık hatta iç sesim öyle yüksek ki  ben diyorum ses verdim, toplumda ses versin. Acıyı algıladım, canım yandı bu yangın benim evime düşmeden ben de ses vereyim desin istiyorum. 2015 den 2019 a acılar eksilmedi, bitmedi, bitirilemedi… asıl kim çığlık atar biterse O her kimse heyecanla bekliyorum. Biz kadınlar huzuru ve mutluluğu toplumun temelini oluşturduğumuz için istiyoruz. Tüm dünyadan acıların arındığı günleri hayal etmekten vazgeçmeyeceğim.
Sevgi, sevgi, sevgiyle kalın a canlar.

Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
Yazarlar
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
 

Günlük Gazeteler
Oku
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...
Anket

Duyurular
Arşiv
2012 Softmedya tüm hakları saklıdır Softmedya Haber Scripti Yazılımı