HAYATIN KIRILMA NOKTALARI

Gülseren KAYA/YAZAR

16 Aralık 2021 23:32
A
a
“Anlat!” dedim.
“Ne anlatayım?” diye sordu.
Sustu.
Başını eğdi, uzun saçları yüzünü saklarken derin derin iç geçirdiğini duydum.
Sustu, suskunluğuyla haykırırken söyleyemediği kelimeler boğazında teker teker düğümleniyordu.

Baktım sadece sessizliğine sessizliğimle eşlik ederek.
Oturdum yanına çaresizce elini bile tutmaya kıyamadan.
Gürültülü sessizliğini anlamaya çalışmaktan başka çarem yoktu.

Arada bakışıyorduk, ben merakla o ise hüzün dolu.
Sonra kısık bir sesle anlatmaya başladı.
Dinledim başka yapabileceğim hiçbir şeyim olmadan.

İnsan bir kez yaralanmaya görsün, aldığı yaranın acısını da izini de tenine kazınmış bir döğme gibi ömrünce taşır üzerinde.
O döğmenin renkleri solsa da oradadır, bilir.
Ömründe aldığın ilk darbenin acısını hissedersin her daim çünkü en çok acıyan o ilk darbedir.
Ondan sonrakileri hissetmezsin bile.
Acılara zamanla alışırsın, sadece alışırsın.
Acının uyuşturulmuş hâlidir sonraki darbeler.

HÜZÜNLÜ GÜLÜMSEME
Dudağının kenarında hüzünlü bir gülümsemeyle dönüp baktı, sanki yanı başında oturan canının acısına bakar gibiydi.
Gözleri daldı yine uzak bir yerlere, sonra başını kaldırdı.
Gökyüzüne baktı uzun uzun derin bir nefes alarak.

O döğme, canının acısını her dokunduğunda, her baktığında hatırlatsa da ona bakmaktan hiçbir zaman vazgeçemezsin.
İnsan kendine ait olan şeyden nasıl vazgeçer ki?

Neden o acıyı ömür boyunca sadece kendine ait eder?
Neden acısını kimseyle paylaşmaz, kimseye göstermez?

Göstermez çünkü hayat, ona hiç kimseye inanmaması gerektiğini en güzel şekilde tekrar tekrar öğretmiştir.
Güvenemez, bilir çünkü yarasını gösterdiğinde tuzu ilk orasına basacaklarına.
Hayattan öğrendiği en iyi şeydir, kendi yarasını kendinin iyileştirmesi ve kimseden bir şey beklememesi.
Acısını sadece kendi çeker, sızısını sadece kendi sarmalar.
Kimseden ne derman ne de medet.
Ne maddi ne de manevi.
Bir şey ister.

Kimseler sarılmasın.
Kimseler sevmesin.
Kimseler değer vermesin.
Kimsenin dizlerine düşmesin yüzü çünkü gururludur, kimsenin gözünde zayıf gözükmek istemez.
Kimseyi de kendine yaklaştırmaz, en iyi öğrendiği, başka bir şeyde mesafenin kendini koruyacak en iyi kalkanı olduğudur.
Güvenmez kimsenin kendisine söylediği güzel laflara, gözlerindeki gülümsemeye.
Güvendiği insanlardan kaç kez darbe aldığını saymayı bırakalı yıllar oldu.
Yüzüne gülenin, elbette bir gün dişlerini, tırnaklarını göstereceğini iyi bilir.
Her samimiyetle yaklaşanın bir gün gözünü kırpmadan sırtını dönüp gideceğini de çok iyi bilir. Bizzat yaşamadı mı kaç kez yaslandığı omuzun aslında hiç olmamış olduğu gerçeğinin yüzüne indirdiği tokatlarını?

KÖR KARANLIKLARIN İÇİNDE BOĞULSA DA
O yüzden kimsenin gözlerine sığınmaz, kör karanlıkların içinde boğulsa bile.
Bugüne kadar değer verdiklerinden ne önemsendi ne de karşılığında değer buldu.
Olsun.
O, zaten babasının bile prensesi olamadı ki bir başkasının değerlisi olsun.
Prensler, prensesler masal dünyasının karakterleri. Bunları her çocuk biliyordu ki.
Masal dünyasında yaşamadığına göre gerçeklere de gözünü kapatmayacaktı. Kendine verdiği bir sözü vardı, gerçeklerden artık ürkmeyecek, korkmayacak, sadece yoluna devam edebilecek gücünü toparlayacaktı.

Unutulan, görülmeyen, değersiz olmayacaktı.
Kurban olmayacak.
Dudağının kenarındaki hüznü gülümsemeyle yok ederek bu hikâyedeki kahramanlığını ilan edecekti çünkü öğrendi artık kendinden başka kimsenin onu korumayacağını.

İnsan, eğer bir kez yara aldıysa öyle güzel gülümser ki içindeki depremleri, patlayan volkanları etrafa saçılan lavları asla göremezsiniz. Siz daha görmeye fırsat bulamadan, o çoktan gömmüştür tüm acılarını ruhunun gizli mahzenindeki en karanlık köşesine.

İlla görmek isterseniz sadece gönül gözünüzle bakın.
Belki o zaman görme şansınız olabilir.

 
1000
icon
Kibariye 17 Aralık 2021 11:13

„“Hayattan öğrendiği en iyi şeydir, kendi yarasını kendinin iyileştirmesi ve kimseden bir şey beklememesi.“. Bende ögrendim aci oldu zor oldu ama ögrendim ve bu hayatta hic kimseye güvenmemeyi . Gülseren yine yazin cok güzel . Her yazdigin cümlede kendimi buldum . Tebrik ediyorum ve yazmaya devam et .

0 2 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Mücadelede de, acıları sarmada da yalnızlığın ne olduğunu bilenler ancak anlarlar birbirini. Teşekkür ederim, ne mutlu bana 🙏

0 0
Baki sakar 17 Aralık 2021 08:26

Atlatılmamış, takılı kalınmış travmanın öyküsünü okudum. O kendini ancak bu kadar güzel anlatabilirdi...Ve o tanıdıkça aşılabilir...

0 2 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Anlatmak istediğim de buydu, atlatılamayan travmalar ve insanların ruhlarında bıraktığı izler…

0 0
Meral Cihan 17 Aralık 2021 01:17

Gönül gözü ile herkes bakamaz ...

0 2 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Aynen…onu herkes beceremez…

0 0
Meral cihan 17 Aralık 2021 01:17

Yüreğine ve kalemine sağlık güzel arkadaşım🙏😘

0 2 Cevap Yaz
Gülseren Kaya

Teşekkür ederim güzel arkadaşım

0 0
editörün seçtikleri EDİTÖRÜN SEÇTİKLERİ
hava durumu HAVA DURUMU
arşiv HABER ARŞİVİ
linkler LİNKLER
  • zaferözpolatmedya.com
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat