Neredeyse ufacık boyum kadar mandalina ağaçları, tırmanıp üzerinden atladığım, sert yapraklarına esnek dallarına asılarak inip çıktığım, sarının, narenciyenin ekşimsi kokunun harmanladığı mandalina ağaçları, çocukluğumun kaybolmayan anıları…
Herkesin böyle benim gibi ağaç üstünde çocukluk anısı vardır, olmalıdır da…
Çiçeklerle kaplı ağaçlar, hoş kokulu bir mekânda sevgililerin buluşması, ağaca kurulu bir salıncak, yeşillikler içinde bir aile pikniği, saklambaç, kör ebe oyunları şimdilerde ağaç gölgesinde telefona bakarak oynanan dijital oyunlar...
Hayat yeşillikle eş değer güzellikte, bunu öte tarafta cennet imgesinin de yeşille bağlantılı olmasından biliyoruz.
Ağaç imgesi ve sembolleri de bunu kanıtlar nitelikte… Baba, yuva, yaşam, canlılık… Ağaca asılan dilek bağları hepsi insanlık hafızasında kayıtlı.
Yine en başa benim ilham kaynağım mandalina ağaçlarına dönersek çok soğuğa ve yüksek sıcaklıklara dayanıklı. Boyları çok yüksek değil, herkese ulaşır, hitap eder yani burnu Kaf Dağı’nda değildir. Düzenli bir budamaya, şekil vermeye ihtiyaç duymazlar. Neyse o… Her zaman olduğu gibi.
Sarı enerjili, yüksek antioksidanıyla yaşlanma karşıtı, tam olarak hayatla iç içe, yaşam sevinci dolu bir ağaç ve meyveleriyle hem bünyemizin hem de ruhumuzun vitamini.
Üşengeçliklerimizden, kent alışkanlıklarımızdan çıkıp bir koşu, uzun ya da kısa maraton olabilir, yeşilliklere, ağaçlara, ormana gidip çocukluğumuzu, gençliğimizi ve ihtiyarlığımızı yaşamak, bol bol nefes almak ne güzel olur!
Ormanlarımız ve tüm ağaç çeşitlerimiz bizim hatıralarımız, bugünümüz ve yarınımız…. Onları çok iyi koruyalım.
Sağlıcakla Kalın.
