Bir şeyi tekrar etmek, o şeyin önemini azaltır ama bazı tekrarlar da sana onun önemini hatırlatır. “Kadınlar güçlü olun!” cümlesi gibi.
Doğa kanunudur: Güçlü olan, zayıfı yener. Benim bahsettiğim güç, başkasını hele bir masumu ezecek türden değil. Benim istediğim güç, sana sırf kadınsın diye eziyet edenlere karşı dik duruş. Senin zaafını kullanacak erkeklere bir “Dur!” diyebilecek güç. Benim istediğim güç, arsızlık değil, “Ben bunu istedim ve bu oldu.” diyebilme özgürlüğünü kendinde görmek. İyi de nasıl?
Naçizane bana göre şöyle: Önce Kül kedisi masalından bir çıkalım. Burası ne masal alemi ne de biz kül kedisiyiz. İlkel zamanlardan kalma, genetik kodlarımıza işlenmiş bu düşünceden vazgeçelim. Ayrıca bence hiç romantik değil, tesadüfen o prens denilen şahısla dans edip gecenin bir yarısında ayakkabının ayağından çıkması. Sonra yine bırakalım “Baba evinde prensestim.” laf kalabalığını. Biz biziz ve çalışalım.
“BİR SEÇENEĞİM DAHA VAR” DİYEBİLMEK
Kapitalist dünyada paranın varlığı gerçek. Onu kutsallaştırmadan kazanalım. Bu yolda karşılaşılan zorluklara göğüs gerelim ve pes etmeyelim. Bu, “Bazı psikopat ruhlu insanlara katlanalım.” anlamına gelmesin. Yüz tane iş değiştirsek bile bize uyan yeri, işi bulalım. Emek verelim. Bir alanda en iyisi olabiliriz. İyisi olmamıza da gerek yok. Bize iyi gelsin yeterli. Dünyada olmamıza vesile olan mesleği bulalım. Geçmişte ne yaşamış olursak olalım, şimdiye bakalım. İnanın geç değil. Tam zamanı.
Hemcinslerimize saygı duyalım. Onlarla çok güzel anlaşabiliriz. Bir de “Kadın, kadının düşmanıdır.” sözünden vazgeçelim. Kötü niyetli insan, kötüdür. Bunun kadını erkeği yok. Kadınlara has bir şey değil. Erkek de erkeğin düşmanı olabilir yani.
Vazgeçmeyelim en çaresiz hissettiğimiz anda bile. “Bir yolu daha var. Bir seçeneğim daha var.” diyebilelim kendimize. Lütfen, o bir seçeneği, bizi biz yapandan yana kullanalım!
Teslim olmayalım.
