8 Nisan 2018 21:31
-A +A
Fevzi Aydoğdu Siyasi Danışman

Çocukluğumu özledim

Fevzi Aydoğdu Siyasi Danışman/gazetehamburg

Çocukluğumu özledim bizim çocukluğumuzda Adap vardı Edep vardı ne bilgisayar vardı nede cep telefonu büyüklerimiz bir şey sorduğunda şu mesajı yazıyım biraz bekle demezdik biz biriyle konuşurken elimizde telefonla oynamazdık ! bizim Annelerimiz çalışmazdı  Okuldan eve geldiğimde anahtarla kapıyı hiç açmadım bizim evin sadece bir anahtarı vardı 
hatta babanım bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir bekçisi gibiydi, hep evdeydik biz her yere birlikte giderdik, zaten öyle... çok da gidilecek bir yerimiz yoktu.
En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı yani şimdiki gibi Cafeler de, alış veriş merkezlerinde  buluşmazdık. mahallemizin toprak yolunda gecekondu mahallesinde evlerin bahçelerinde buluşur asfaltsız çamur yollarda top oynardık Okula arkadaşlarımızla beraber gider, birlikte oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik. şimdiki zaman gibi Servis falanda yoktu. Ayakkabılarımız kara lastik yada naylon olurdu. Hatta çantamız bile yoktu en lüksü şeker torbasından yapılmış yada mağazalar ın verdiği poşetlerdi olurdu ne beslenme çantası nede yiyeceklerimiz olurdu !
Annelerimiz bizlere kardeşlerimizle Allah ne verdiyse Evde ne varsa ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine kana kana su içerdik Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.!

Büyüklerimiz bizi Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırdı Polisler gelmezdi kavgalarımıza, sonra küslük nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyunumuza dalardık. Birbirimizin suyundan içer, ekmeğinden ısırırdık . Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık. Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. 
Bayramlar başka güzeldi eski yamalı elbiseler yıkanır alınırsa bir ayakkabı yada çorap alınır oda babamın parası varsa !. Ailenin en büyüğünde bütün akrabalar toplanırdık. Bilirdik ki bu gün bayram bayram olunca herkes orada olacaktı belki de bir yıl görmediğimiz Et belki tatlı akide şekeri olacaktı . Şimdi ki gibi kimin bayramda nerede tatil yaptığı bayramda hangi marka modaya uygun elbiseler aldığını hiç konuşmazdık Bayram gelse de kardeşlerim ile hiç tanımadığımız insanların da evlerine gitsek ellerini öpüp harçlıklarımızı yada şekerlerimizi alsak diye sevinirdik.
Eskiden Tahta iskemlelerimiz de oturan yaşlılarımız olurda , dede, nene diye hatırını sorar onların nasihat larını dinlerdik şimdi bunları soran çocuklarımız yok oldu ne oldu da biz böyle olduk .
İnsanlarımız ruhsuzlaştımı ! sanki Anamızı Babamızı Akrabalarımızı Komşusunu tanımıyor büyük küçük tanımıyor benim olsun onun olmasın düşüncesi fitne fesat yaşayan  bir toplum  olduk.!!!!   


Facebook'ta paylaş butonu
Print
Yorum Yap
Yorumunuz
1000

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

Facebook Yorumları
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
 

Günlük Gazeteler
Oku
Hava Durumu
Hava Durumu
Yükleniyor...
Anket

Duyurular
Arşiv